Geliştirici.
Adana’da yaşıyor.
Evli ve iki çocuk babası.
Yolun yarısını geride bıraktı.
2005 yılından bu yana aynı şirkette.
Proje üretiyor, kodluyor, sistem kuruyor.
Kitap kurdu, aynı zamanda teknoloji meraklısı.
2006 yılının ilk gününden itibaren aynı kadına aşık.
Yeniliği, araştırmayı, öğrenmeyi ve uygulamayı seviyor.
Yürür, koşar, merdiven inip çıkar; toplu taşımadan yanadır.
Yumurta, süt ürünleri ve balık dışında hayvansal gıda tüketmez.
Gerçek deri giymez, kumaş ve sentetik spor ayakkabıları tercih eder.
Çocukluğunu iki katlı, bahçeli, kütüphanesi olan müstakil bir evde geçirdi.
Çizgi roman koleksiyonu yaptı; ilkokulda ürettiği defterleri, lisede çizdiği resimleri sattı.
Çocukken bahçede kedi, köpek, tavuk, horoz besledi; onları evcil hayvan değil, dost bildi.
Eskiden pop müzik severdi, bir dönem sadece metal dinledi, sonradan tür ayırt etmez oldu.
Artık müziğin içindeki güzelliğe kulak veriyor; sanatın her türünden keyif almaya çalışıyor.
İşini seviyor. Çocuklarına aşık. İş de çocuklar da hep zorlayıcı… Hep güzel.
Geç yatıyor. Enerjik değil, uykucu. Düzenli görüştüğü insan sayısı az.
Bir dolu fikri var ama fikirlerini yaşama geçirmek için acele etmez.
Çoğunlukla da düzen ve kusursuzluk takıntısından muzdarip.
Öğrenmeyi sevdiği gibi öğrendiklerini paylaşmayı da seviyor.
Yazmayı severdi, yazmaz oldu. Paylaşırdı, paylaşmaz oldu.
Yeni kararlar alıyor, hedef koyup planlar yapıyor yine.
Yaşayacak, çalışacak, büyümeye devam edecek.
Yazacak, paylaşacak, sesini duyuracak.
Bugün, kalan yaşamının ilk günü.
Bu, sürekli yazacağı son blog.
İşte bu, onun güncesi.
Onun serüveni.
Hikayesi.